Het Lied van de Stilte
Beste Lezer, 
 
Zingen en stil zijn. Dat is het hele concept van onze retraites. Het is zo eenvoudig en toch had ik iemand anders nodig om me op het idee te brengen, ik was er zelf niet op gekomen. Maar ik werd meteen enthousiast van de gedachte. En in de jaren die volgden ben ik keer op keer verrast geweest over de werkzaamheid van de retraites, die nog veel groter is dan ik had kunnen vermoeden. Het heeft me ook verbaasd hoe het telkens nog weer eenvoudiger bleek te kunnen. We zijn nu toen aan de tiende retraite, ik nodig je graag uit om daar deel van uit te maken, voor de eerste, de tweede, de vijfde of de tiende keer. 

Een deelnemer verwoordde haar ervaringen zo, na afloop van een retraite: 

"Ik heb ontdekt wat zingen doet. In de eerste plaats maakt het heel erg blij, maar er gebeurt veel meer. Er trilt iets los, iets wat ik moeilijk kan benoemen, maar het wil naar buiten. Ik merkte dat ik steeds meer moed kreeg en mijn stem durf te laten horen.Ē

De kracht van eenvoud
Zo eenvoudig is het eigenlijk echt: zingen maakt blij en er trilt iets los. Niet noodzakelijkerwijs in die volgorde trouwens, het proces laat zich niet voorspellen. De stilte om het zingen heen creŽert een bedding voor dat proces en zorgt voor verdieping. Die blijheid is veel meer dan een oppervlakkige, kortstondige ervaring. Op allerlei momenten in de retraites voelen we hoezeer wij allemaal wezenlijk verbonden zijn met een onuitputtelijke stroom van vitaliteit en vreugde.

En dat lostrillen? Zingen brengt ons bij lagen in onszelf waar onze woorden niet kunnen komen. In die lagen bevindt zich van alles wat tot leven wil komen en gehoord wil worden. Verdriet en vreugde, angst en verlangen, hoop en wanhoop, geloof en ongeloof. Bij iedereen anders, en toch ook zo herkenbaar. En de trilling van je eigen stem en van de stemmen om je heen heeft daarbij een magische werking. We zingen verstild, zachtjes, bijna aarzelend. En ook uitbundig, volmondig, hartgrondig. En dat is gewoonweg heerlijk.

De kracht van mooie woorden
Gebruiken we dan helemaal geen woorden? Jawel, maar spaarzaam. We zingen mantraís, korte, eenvoudige teksten die we herhalen. Betekenisvolle teksten, wijze woorden, die soms rechtstreeks tot het hart spreken, ook al komen de woorden misschien uit onbegrijpelijke talen. Een korte introductie wil je dan helpen om je die woorden toe te eigenen. En dan zingen we, en dan zijn we weer stil, en klinkt het gezang in ons hart door.

De woorden die we zingen komen uit allerlei culturen. In alle tijden en overal op aarde hebben mensen getracht om het wonder van het bestaan te bezingen. Om de verbinding te voelen tussen hemel en aarde. Om de mysteries van het leven te verklanken, te ervaren. Om contact te maken met de bron, de oorsprong van het leven. Om zichzelf te ervaren als deel van het geheel. Om troost te zoeken en dankbaarheid te uiten.

De kracht van afzondering
Wie naar een retraite gaat, trekt zich terug om ruimte te creŽren voor zichzelf. Je ontsnapt aan je dagelijkse verplichtingen, je gaat weg uit je vertrouwde omgeving. Om ruimte te maken voor bezinning, voor je eigen vragen, voor je eigen individualiteit.  En dan helpt het om juist even af te zien van contact, om te voelen hoe het is om genoeg te hebben aan jezelf. Daarin kom je vast van alles tegen dat gezien en wie weet ook gezongen wil worden. Soms voel je mogelijk eenzaam, en op andere momenten is het juist diep vervullend. In die eigen ruimte kunnen vertoeven creŽert de beste voedingsbodem voor oprechte verbinding.

In deze retraite zonderen we ons gezamenlijk af. We scheppen een ruimte om stil te zijn naast elkaar. Onze gezamenlijke focus creŽert een bedding, en kan ieders eigen proces versterken. En ja, we kunnen samen zingen!

De kracht van lichtheid
De stilte roept een sfeer op van toewijding, devotie. En de mantraís brengen ons bij diepere lagen en hogere sferen. Dat zou zwaar kunnen worden, en voor sommige mensen is dat bij momenten ook onvermijdelijk. Maar we hechten eraan om steeds weer lichtheid in dat geheel te kunnen ervaren. Er zullen tranen zijn van ontroering, maar we zullen ook lachen. En ook de stilte is gebaat bij een glimlach om de lippen.  

Nogmaals: de kracht van eenvoud
Had ik al gezegd dat zingen eenvoudig is? Er zijn verbazend veel mensen die geringschattend zijn gaan denken over hun eigen zingen. Ben jij zo iemand? Maak je totaal geen zorgen: jij kunt zingen, je kunt met ons meezingen en er al doende achter komen dat het veel eenvoudiger is dan je altijd dacht. Zingen zit in onze natuur, in ieders natuur. Tijdens deze retraite zijn we soms alleen maar aan het neuriŽn, of we zingen gezamenlijk klanken in een spontane harmonie waar niemand buiten kan vallen. Op andere momenten zingen we mantraís op eenvoudige melodieŽn. En in dat geheel kun je voelen: dit ben ik, dit is mijn stem, dit is mijn bijdrage, dit is mijn muziek. Ik hoor erbij, precies zoals ik ben. 

Stil zijn is ook eenvoudig. Je zegt niks, je zoekt geen contact. Dat kan overigens soms wel ongemakkelijk voelen, zeker in het begin. Samen eten en niet praten, niets sociaals uitwisselen, wanneer doen we dat nou? Maar het went doorgaans best snel en dan kan het weldadig gaan voelen. Dit ben ik, te midden van anderen, en ik hoef daar op geen enkele manier mín best voor te doen. 

Tot slot
Ben je helemaal tot hier gekomen? Dan ben je kennelijk echt geÔnteresseerd. En dan heet ik je graag, mede namens de andere stafleden, van harte welkom in ons midden. 

Jan Kortie